شنبه تا چهارشنبه، ساعت 9 الی 21 Fa / En

کودکان دچار اختلالات شنوایی

سه شنبه 16 اسفند 1401
بازدید: 1179

کم شنوایی در کودکان چیست؟

کم شنوایی در کودکان شامل بروز ناتوانی جزئی یا کامل در شنوایی از بدو تولد تا 18 سالگی می باشد.

کم شنوایی می تواند از نوع انتقالی، حسی-عصبی، یا مختلط باشد.

علت بروز کم شنوایی می تواند وجود مشکلاتی در گوش خارجی، گوش میانی، و/یا گوش داخلی، عصب هشت (عصب شنوایی-تعادلی)، و/یا سیست شنیداری مرکزی باشد.

بنابراین، کم شنوایی در کودکان می توان علل مختلفی داشته و دارای مشخصات زیر باشد:

  1. یکطرفه یا دوطرفه باشد.
  2. قرینه (یعنی درجه افت شنوایی و نوع کم شنوایی در هر دو گوش یکسان باشد) یا ناقرینه باشد.
  3. شروع پیشرونده یا ناگهانی داشته باشد.
  4. دارای الگویی نوسانی یا ثابت باشد.
  5. در بدو تولد وجود داشته یا اکتسابی باشد.

کم شنوایی در برخی از کودکان با انجام غربالگری شنوایی بدو تولد تشخیص داده می شود. اما، در سایر کودکان ممکن است کم شنوایی کودک به دلیل شروع دیرتر و/یا ماهیت پیشرونده آن در سنین بالاتر تشخیص داده شود.

علاوه بر این، در برخی از انواعی کم شنوایی خفیف، کم شنوایی هایی که طیف خاصی از فرکانس های صوتی را درگیر می سازند، و نوروپاتی شنیداری امکان تشخیص کم شنوایی از طریق غربالگری شنوایی بدو تولد وجود ندارد، زیرا ابزارهای ارزیابی یا روش های سنجش در بدو تولد دارای محدودیت هستند.

بنابراین، سنجش شنوایی در طول زمان به خصوص برای کودکان در معرض خطر کم شنوایی بسیار مهم است.

از آنجایی که مواجهه با زبان برای رشد ارتباطی، گفتاری، زبانی، خواندن و نوشتن، یادگیری، و سلامت روان شناختی ضرورت دارد، اگر کم شنوایی کودک در یک یا دو سال نخست بعد از تولد تشخیص داده نشود رشد زبان شفاهی کودک دچار مشکلات جدی خواهد شد.

از سوی دیگر، تشخیص به موقع کم شنوایی و انجام اقدامات توان بخشی و درمانی لازم می تواند تضمین کننده دست یابی کودک دچار اختلالات شنوایی به مهارت های گفتاری و زبانی باشد.  

نشانه های کم شنوایی در نوزادان و نوپایان متنوع و شامل موارد زیر است:

  1. با شنیدن صداهای بلند از جا نمی جهد.
  2. نسبت به اصوات واکنشی نشان نمی دهد.
  3. تلاشی برای یافتن منبع صدا نمی کند.
  4. به برخی از صداها توجه می کند، اما نسبت به سایر صداها بی تفاوت است.
  5. صداسازی (غان و غون) نمی کند.
  6. در دست یابی به نقاط عطف رشد ارتباطی تاخیر دارد.

نشانه های کم شنوایی در کودکان شامل موارد زیر است:

  1. تاخیر رشد زبانی
  2. اختلالات صدای گفتاری (مشکل در تلفظ درست صداهای گفتاری)
  3. مشکل در انجام دادن یا درک دستورات کلامی
  4. درخواست مکرر برای تکرار آنچه به او گفته شده
  5. بالابردن صدای تلویزیون یا سایر وسایل پخش صدا مانند گوشی موبایل
  6. مشکل در بیان درست کلمات و جملات به صورت شفاهی یا نوشتاری
  7. ناامید شدن در مواجهه با شکست های ارتباطی
  8. احساس خستگی در پایان زمان مدرسه
  9. مشکلات تحصیلی، رفتاری، یا اجتماعی در مدرسه (مانند، مشکل در یادگیری خواندن و نوشتن، مهارت های ارتباطی کاربردی و اجتماعی، و کارکردهای اجرایی)

تشخیص به موقع کم شنوایی در کودک یعنی در 2 سال نخست زندگی کودک و دریافت خدمات آموزشی و توان بخشی جامع در مراکز توان بخشی ویژه خانواده و کودک دچار اختلالات شنوایی می تواند تضمین کند که کودک دچار کم شنوایی به طور کامل به مهارت های ارتباطی، گفتاری، و زبانی دست پیدا کرده و وارد مدرسه عادی خواهد شد.

لذا، توصیه اکید من به شما والدین عزیز این است که در صورت مشاهده یک یا چند مورد از نشانه های مذکور در فرزندتان در اسرع وقت با یک گفتاردرمانگر با تجربه یا مرکز توان بخشی ویژه خانواده و کودک دچار اختلالات شنوایی مشورت کنید.

 

منبع: انجمن گفتار-زبان-شنوایی آمریکا


  نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید مدیر سایت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.